Tel samen met Rabobank.be af naar 2010 en verdien 2010 euro!

Tel samen met Rabobank.be af naar 2010 en verdien 2010 euro!.

 

Scarlet – De fabel van de kabel

Het jongste beestje van mijn sympathieke werkgever: een ‘hilarische parodie’ (not my words) op het welbekende luipaardspotje van Telenet voor Scarlet.
Check it out:

Ik vind ‘m alvast zeer geslaagd! En u?

 

Bangkok buzz

Een postje dat ondertussen al even in cyberspace is blijven haperen:

Ondertussen ben ik al een week terug thuis en kan ik hier genieten van tropische temperaturen. Hoog tijd dus om het reisverhaal af te maken, voor het verdwenen is uit mijn geheugen wegens overdadig terrasjes-gefrequenteer.

Het laatste verslag waren we in Ao Nang, dat foute badstadje met teveel toeristenshops en te weinig strand (een schamel strookje van 50 cm wijd denk ik). We wilden eigenlijk nog naar Railay toe, maar het begon toch te hard te kriebelen om naar Bangkok te gaan. En omdat Railay toch wel moeilijk bereikbaar was en we ’s avonds een bus moesten halen, besloten we nog eens een dagje rond te tuffen op een brommertje. Dit keer kregen we een vrouwenmodelletje met bijpassende bloempotten aangemeten (foto volgt..). We hebben niet echt gevonden wat we zochten (een tempel vol met grote fallussymbolen), wegens een volledig onjuist plannetje en oriëntatievermogen om niet te vousvoyeren. Maar we genoten vooral van de omgeving en letten goed op omdat we aan de verkeerde kant van de weg moesten rijden.

Een lange lange busrit inclusief machofilms (into the blue en the transporter 3) stonden we plots om 6u ’s morgens in de gietende regen in Bangkok! Na een deugddoend dutje gingen we op verkenning samen met een Oostenrijker die we op de bus hadden leren kennen. Hij had een tuk-tuk geregeld voor een prikje (helaas wel met obligatoir tripje langs een taylor-shop), maar het was een toffe chauffeur die bovendien ook een goede gids was. Hij bracht ons naar enkele boeddhistische tempels, een marktje en de leukste viewpoints over Bangkok. Maar het koortsachtig zigzaggen door de eeuwige verkeersdrukte was eigenlijk ook al een belevenis op zich.

Logischerwijs lieten we ons ’s avonds gelijk ook onderdompelen in het Bangkokse nachtleven. We hebben het geweten de volgende ochtend (lees: middag).

De grootse plannen om die dag naar de grote tempels en andere bezienswaardigheden vielen een beetje in’t euh… water door de zinderende hitte en onze houten houten kop. Na wat recuperatie in het park zagen we dan toch nog Wat Pho met the Reclining Buddha. Mooi.

Na deze zware inspanning, vonden we dat we nog wel eens een massage verdiend hadden. Maar helaas, ik kreeg een struis ventje met een sarcastisch lachje als masseur! Call me a sexist, maar geef mij maar een schone Thaise deerne met zachte handen. Een uur lang werden mijn armen en benen in allerlei bochten gewrongen tot het kraakte! Dat was meteen ook onze laatste Thaise massage, bah.

We boekten ook een tripje naar the Floating Market, maar daar bleef helaas weinig van de folklore over. Alles draait rond toerisme, en de boten volgeladen met toeristen waren dan ook in grotere getale dan de eigenlijke bootjes met koopwaar. Jammer, maar ja, dat hadden we natuurlijk al ergens verwacht.

In de namiddag doken we (bijna letterlijk) Chinatown in. Een wirwar van kleine straatjes afgewisseld door overdadige tempels en koopwaar dat je hier vooral in de Krak kan terugvinden eigenlijk. En wat dat duiken betreft: we kregen een apokalyptische regenbui in onze nek, waardoor de straten in no-time blank stonden.

Onze laatste dag in Bangkok wijdden we aan shoppen. We gingen naar de grootste markt ter wereld: de Chatuchak weekend market met niet minder dan 10.000 kraampjes. Zeer indrukwekkend, maar vermoeiend. De buit: 4 kussens voor de tuinstoelen, 2 broeken (met wel een beetje een hippie-gehalte toegegeven…), 2 truitjes, een katje met een bewegend armpje, houten lepels, een nekkussentje, tijgerbalsem, anti-muggenwierrook en een grote zak om het allemaal in mee te nemen.

’s Avonds sprongen we de nachttrein op richting Surattahni om daar een bus te nemen naar Phuket. We hadden twee bedjes geboekt, maar veel geslapen hebben we niet. Het was er ongelooflijk warm, lawaaierig en bovendien stopte de trein om de 5 minuten! Wij hebben verdorie een boemeltrein over 600 km genomen! We kwamen ook nog eens drie uur te laat aan en dan nog 5 uur de bus op en een uur in de taxi … De laatste loodjes hé.
Voor onze laatste nacht vonden we dan wel dat we een verwennerijtje verdiend hadden, en logeerden we in een luxe-resort! Een zalig bed, een zwembad voor de deur een heerlijke douche en vlakbij ‘t zeetje. Nog een paar curries, cocktails, zonne-uurtjes en een heerlijke nachtrust later zaten we alweer op’t vliegtuig richting België…

Het was een hele mooie, relaxte en leuke reis. Thailand en Agnes haar gezelschap is zeker voor herhaling vatbaar!
Sawatdee ka

PS: de foto’s, daar ben ik mee bezig!

 

Ko Lanta Fun

Na een uitgeregende aankomst op Ko Lanta namen we een relax-dagje. Op de boot hadden ze ons aan de hand van een gratis taxirit overhaald om in een resort te overnachten. ‘t Zag er wel goed en goedkoop uit (achteraf bleek dat de goedkope hutjes natuurlijk allemaal volzet waren) en ‘t ding miste vooral charme en een vriendelijke eigenaar.Dus de volgende dag (de zon straalde ondertussen weer op zijn best) pakten we ons boeltje en gingen we naar Papillon, een guesthouse uitgebaat door een supertoffe Kalmthoutse (eigenlijk 2, maar er was er eentje niet). Ilse was ook zeer blij dat ze nog eens twee Antwerpse grieten over de vloer kreeg. En dankzij haar leerden we natuurlijk de leukste plekjes van Ko Lanta kennen. We namen 1 van de brommertjes en sjeesden een hele dag rond van de ene kant van het eiland naar de andere. En wat we allemaal meemaakten. Los van de prachtige flora zagen we een leguaan over de weg hossen en … – kleine dramatische stilte – een cobra! Die cobra lag in het midden van de weg en toen ik ze zag vertraagde ik (om een fotootje te nemen, ik had toen ook nog niet door uiteraard dat het een cobra was), maar toen ze ons zag, richtte ze haar platte kop op! Was wel even verschieten! Agnes riep ’sneller sneller’ en ik ging er in een bocht omheen, maar ze haalde toch nog uit! ‘t Scheelde niet veel of ze had in onze enkels gebeten! Was wel even verschieten. Met nog knikkende knieen kwamen we aan in Old Town en ontmoetten we een vriendelijke Brit die ons uitnodigde om met hem en zijn gezin de volgende dag mee te gaan op een boottripje op zijn nieuwe longtail-boat die hij ‘gepimpt’ heeft (lees: comfortabeler gemaakt). Daar zeiden we natuurlijk niet nee tegen! Verdertuffend op ons brommertje reden we een prachtige zonsondergang tegemoet. ’s Avonds gingen we met Ilse naar de opening van een nieuwe bar en kregen we gratis BBQ! (het party-crashen is hier blijkbaar ook niet zo moeilijk ). Een leuke avond en veel Singha en Chang-biertjes later (Ilse hield er een chang-over aan over ) kropen we moe maar voldaan onder de lakens.
De volgende dag was er de boot-trip. We waren met een gezellige bende van 10 en vaarden naar de beste snorkel-plekjes. Ik zag 100-den verschillende veelkleurige visjes. Echt super… ‘t begint te kriebelen om te leren duiken!

We aten BBQ op een prachtig tropisch bounty-strand en vaarden dan terug naar Ko Lanta. Echt ook weer een dagje om niet meer te vergeten.

De volgende dag begon het te kriebelen om weer verder te trekken (en dat ging gepaard met een enorme stortbui, ideaal dus om te reizen), we namen afscheid van Ilse (aan allen die nog naar Thailand gaan: check it out) en gingen verder naar Krabi. We zijn nu in een beetje een fout badstadje Ao Nang beland, met de typische toeristenshops, niet-pikante curries in restos en ook ladyboys, maar het is een goede uitvalsbasis voor wat we nog wilden doen! Zoals daar zijn: massagekes (2: 1 voet en 1 rugmassage) een kajaktochtje in de mangroves (vele aapjes gezien en erg verbrande benen en voeten als resultaat) en morgen nog een uitstapje naar Railay.

Dan is’t gedaan met de tropische stranden en cocktails, en duiken we met volle goesting miljoenenstad Bangkok in! Verslag volgt…

 

Ko Phiphi

Sawatdee!
Thailand lost al mijn verwachtingen in. Meer zelfs: het eten is nog pikanter en lekkerder, het is hier nog warmer, de stranden zijn nog mooier enzovoort…
Na een kort verblijf in Phuket trokken we naar Koh Phiphi, een klein eilandje in de Andamaanse zee. Klein dus wel, maar daarom niet minder populair bij de doorsnee Britse/Duitse/valies-op-wielekes tourist. Toegegeven: het was even verschieten als de typisch toeristendingen ons overspoelden eens aan land. Gelukkig hadden we Lonely Planet als trouwe gids die ons wist weg te leiden van het commerciele geweld naar een rustig strandje en een boomhut als verblijf.

En bovendien waren ze in de guesthouse nieuwe gerechten aan’t uitproberen en dienden wij als testpubliek, we hadden het weer getrofen!
De volgende dag klommen we omhoog en zagen we een prachtig uitzicht over het eiland.

Nu zijn we op Ko Lanta beland. Het is hier heel rustig, low-season en dus rain-season is hier echt wel gestart. En daar hebben we gisteren goed ervaren: heel de dag mist en stortbuien. Maar het zonnetje schijnt weer vandaag, en we trekken er op een brommertje op uit op zoek naar de mooiste plekjes! Tot later…
Agnes & Caroline

 

Phuket – dag 1

Na een zeer lange vlucht (11u) goed aangekomen in Phuket. Broeierige hitte, niet zoveel toeristen (aan het volk op de vlucht te zien zitten die allemaal in Pattaya), een eerste hete curry en marktje met alien-fruit: zoals bijv. deze hotpink-e dragonfruit. Mmmmh, dat belooft! Morgen naar Koh Phi Phi en hopelijk ook een eerste hangmat So far so good!

 

Thailand

Ik zit de komende twee weken in Thailand met de dame aan de linkerkant, pret en gezelligheid gegarandeerd! Onze geplande route: Phuket – Koh Phiphi – Koh Lanta – Koh Phagan -Bangkok – Phuket. Maar alles is mogelijk natuurlijk

Onze avonturen zullen hier te volgen zijn! (als ik mij uit de hangmat kan worstelen natuurlijk)

 

HVR haiku (3)

Herman Van Rompuy

Onze eerste minister

Je hoort er níks van!

 

Filmpje stunt Joe

En hier is ook een filmpje van onze beaming-stunt voor Joe:

 

Hello, I’m Joe!

Voor de lancering van de nieuwe radiozender Joe FM, maakten we bij Openhere een uitgebreide mediacampagne met de lijn: “Hello, I’m Joe”.

We hebben een 15-tal korte 5-seconden TV-spotjes gemaakt, die per 3 of 4 in één reclameblok worden getoond, gevolgd door een tagon met het logo van Joe FM. 3 shootingdagen, véél locaties, veel plezier en een spectaculaire meet & greet met Eddy Wally (en ja, hij is in’t echt ook zo!) later, was dit het resultaat:

Verder maakten we ook 10 beelden die als pavé’s in de kranten zullen verschijnen, met als afsluiter een grafische print met het logo van Joe. Een preview:

In het straatbeeld kan je ondertussen ook overal de grafische uitwerking zien:

En tenslotte is er nog een stunt, waar ik persoonlijk wel trots op ben: een projectie van de lijn op de VRT-Toren (=de concurrentie), gisterenochtend. Hier enkele beelden:

Joe FM, vanaf 1 april on air!